Pot luck

Pot luck

My intention with “Potluck”is to carry on a conversation with the previous activity at the gallery called Potluck: Dining Together by Torlarp(18 June-17 July 2014). During that time, various kinds of condiments and food ingredients were put in the gallery for people to cook and dine together. I am always fascinated with different shapes of consumer product containers like these. I like to spend time pondering on their details and think of how quickly they will be disposed. Being a potter, I always consider all pots/vessels/containers friends of mine. They are as memorable as the experience I had while having dinner with Gallery Seescape people back then. So, my best effort to remember them is to turn them into pottery.

After Potluck: Dining Together, Torlarp turned the dining table and all the bottles and jars into an art installation. He called it NO DINING TOGETHER. So I decide to call my work “Potluck.” Pot is commonly used to refer to pottery in general or to any ceramic ware made by potters.

And why the shape of Dew Drop drinking water? To me, this bottle is unique. I felt this since the first time I saw it in Chiang Mai a long time ago. Despite its generic form, the bottle does reminisce of the location. So, here is my tribute to another seemingly mundane vessel.

Pim Sudhikam

ผลงานชุดนี้ซึ่งมีชื่อว่า “Pot luck” ทำขึ้นเพื่อ พูดคุย กับกิจกรรมที่ผ่านมากิจกรรมหนึ่งของแกลอรี่ ที่ใช้ชื่อว่า Potluck : Dining Together (18 มิถุนายน ถึง 17 กรกฎาคม 2557) ในระหว่างกิจกรรมนั้นมีการจัดเตรียมเครื่องปรุงและส่วนประกอบอาหารจำนวนหนึ่งไว้ในแกลอรี่เพื่อประกอบอาหารรับประทานร่วมกัน ส่วนตัวแล้วมีความสนใจในขวดกระปุกกระป๋อง ของพวกสินค้าในครัวเรือนเหล่านี้อยู่เป็นทุนเดิม มักจะใช้เวลาพินิจพิจารณารายละเอียดยิบย่อย และนึกถึงว่าเดี๋ยวมันก็จะโดนโยนทิ้งไป แต่ในเมื่อถือตัวว่าตัวเองเป็นช่างหม้อ ดังนั้นหม้อไห ขวด โหล กระปุกทั่วใต้หล้าจึงควรนับเข้าเป็นเพื่อนตนทั้งสิ้น พวกมันเป็นที่น่าจดจำ แบบเดียวกับความทรงจำอันดีที่มี เมื่อได้ร่วมรับประทานอาหารกับชุมชนแกลอรี่ซีสเคปเมื่อคราวก่อนนั้น ความพยายามสูงสุดในการจะจดจำมันก็คือการทำมันเป็นเครื่องปั้นดินเผานั่นแหละ

หลังจากงาน Potluck : Dining Together ต่อลาภได้นำแท่นที่เคยเป็นโต๊ะทำอาหารและรับประทานอาหาร รวมทั้งสรรพสิ่งที่เคยอยู่บนนั้นไปทำเป็นงานศิลปะ และเรียกมันว่า NO DINING TOGETHER ส่วนงานนี้จึงตั้งชื่อว่า “Pot luck” โดยที่คำว่า Pot นั้นเป็นคำเรียกรวมๆของเครื่องปั้นดินเผา หรือหมายถึงชิ้นงานเซรามิก ซึ่งทำขึ้นโดยช่างหม้อก็ได้

แล้วเรื่องที่ว่าทำไมถึงเป็นทรงของขวดน้ำดื่มดิวดรอป เหตุผลคือรู้สึกว่ามันมีเอกลักษณ์ ตั้งแต่เมื่อได้เห็นมันเป็นครั้งแรกที่เชียงใหม่เมื่อหลายปีที่แล้ว เป็นรูปทรงของสิ่งของทั่วๆไปแต่ก็ทำให้รู้สึกเกี่ยวเนื่องกับตำแหน่งแห่งที่อย่างชัดเจน ดังนั้นก็เลยถือโอกาสทำเพื่อระลึกถึงภาชนะพื้นๆอีกใบนึงด้วยเลย

พิม สุทธิคำ

IMG_7718
IMG_7413
15179180831_bb2a0b9d9e_k
14995499220_739e392a96_k

curatorial text

Pim Sudhikam POTLUCK

04 October 04 November 2014

Gallery Seescape ChiangMai

text by Be Takerng Pattanopas

THE PREVIOUS SHOW

POTLUCK: DINING TOGETHER by Torlarp Larpjaroensook took place on this exact spot just a few months ago.  It questions relational aesthetics – the contemporary art discourse that has been so fashionable for nearly 20 years, by inviting people to do potluck on the horizontal plinth, on which there was a text ITS NOT ART EXHIBITION JUST ENJOY DINER WITH US[sic].  This was tantamount to both acknowledgment and rejection of the colossal impact of Rirkrit Tiravanija, whose seminal art work known as Padthai involves literally cooking and serving padthai (and later other Thai dishes) in art galleries – the activity that was intended to provide viewers with platforms for dialogues within art spaces.

THIS SHOW

POTLUCK is Pim Sudhikams parody of that previous show she partook its potluck, by creating a three dimensional map of objects that was on the same plinth, which was then virtually used as a dining table.  Pim chooses to focus only the labels of food packages as she saw on the plinth-table in the previous show, painted these labels in the traditional blue-and-white on specially cast porcelain bottles that mimic a water bottle she found on this plinth-table.  The bottle could vaguely, yet bluntly, represent Chiangmai as the second largest consumerist city of Thailand.  The non-mechanical reproduction she exploits, both slip casting and cobalt oxide hand painting, certainly would not result in exact standardised objects and images.  

The result is therefore questioning what has been questioned in the previous show.  From Rirkrits rejection of art objects, to Torlarps rejection of rejection of art objects, to Pims creation of art objects as a form of rejection of rejection of rejection of art objects.

To comprehend this subversive contemporary art world is as damn difficult as to live in this unnecessarily complex contemporary society.

พิม สุทธิคำ Pim Sudhikam POTLUCK

04 ตุลาคม 04 พฤศจิกายน 2557

แกลอรี่ซีสเคป เชียงใหม่

บทสรรเสริญ โดย เถกิง พัฒโนภาษ

นิทรรศการเก่า

POTLUCK: DINING TOGETHER โดย ต่อลาภ ลาภเจริญสุข นิทรรศการที่มาก่อนในพื้นที่เดียวกันเมื่อไม่กี่เดือนก่อนนี้ ที่ตั้งคำถามถึงวาทกรรม Relational Aesthetics ซึ่งอินเทรนด์ในโลกศิลปะร่วมสมัยมาร่วมยี่สิบปีแล้ว ด้วยการชักชวนผู้คนมาร่วมกิจกรรม potluck คือพกพาอาหารมาแบ่งปันกันบนโต๊ะที่มีข้อความเขียนไว้ว่า นี่ไม่ใช่นิทรรศการ แค่มารับประทานอาหารร่วมกันซึ่งโดยนัยก็เป็นทั้งการยอมรับและปฏิเสธอิทธิพลของศิลปินระดับโลกอย่าง ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวณิช ผู้บรรลือโลกด้วยผลงาน ผัดไทยศิลปะที่มีกิจกรรมผัดไทย(รวมทั้งอาหารอื่นๆด้วยในภายหลัง)เป็นแกนกลางสร้างบทสนทนาขึ้นในพื้นที่แสดงศิลปะ

นิทรรศการใหม่ 

POTLUCK  ที่ พิม สุทธิคำ จงใจล้อเล่น กิจกรรมในนิทรรศการเก่าที่เธอได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมการกินหมู่ ด้วยการสร้างซ้ำผังสามมิติของวัตถุที่เคยวางอยู่บน แท่นเสมือนโต๊ะอันเดิม เลือกทำจำเพาะสิ่งที่เป็นเครื่องปรุง เครื่องบริโภคมียี่ห้อ ที่พิมเลือกเขียนเลียนแบบดื้อๆด้วยลายครามลงบนขวดพอร์ซเลนทรงซ้ำซากและขนาดเดียว ที่คัดสรรแล้วว่าพอจะโมเมให้เป็นตัวแทนเชียงใหม่ในฐานะที่เป็นมหานครแห่งบริโภคนิยอันดับสองของสยามประเทศ กระบวนการผลิตซ้ำด้วยมือ ทั้งการหล่อดินที่ย่อมมีความผิดเพี้ยนไม่เป๊ะเหมือนผลิตด้วยเครื่องจักร กับการวาดลายครามด้วยพู่กัน ซึ่งต่อให้บรรจงวาดเพียงไหนก็ยากที่จะเหมือนต้นแบบที่พิมเพียรล้อลอกเลียน

ผลที่ได้จึงเป็นการตั้งคำถามซ้อนคำถาม จากการปฏิเสธศิลปะวัตถุของฤกษ์ฤทธิ์ สู่การปฏิเสธการปฏิเสธศิลปวัตถุของต่อลาภ วนกลับมาสู่การสร้างศิลปวัตถุเพื่อปฏิเสธการปฏิเสธการปฏิเสธศิลปวัตถุของพิม

โลกศิลปะร่วมสมัยช่างยอนแยงอยู่ยาก พอๆกับโลกกว้างร่วมสมัยใบนี้

Protected with SiteGuarding.com Antivirus